صنایع تبدیلی محصولات کشاورزی (کد : 532)
صنایع تبدیلی و تکمیلی به صنایعی اطلاق می‌گردد که به فرآوری و عمل‌آوری مواد نباتی و حیوانی (زراعی، باغی، شیلاتی، دام و طیور، جنگل و مرتع) می‌پردازد، فرآوری دربرگیرنده تغییرات فیزیکی، شیمیایی، نگهداری، بسته‌بندی و توزیع است. صنایع تبدیلی یکی از مهم‌ترین بخش‌ها برای پیشرفت کشورهای در حال توسعه و پلی بین بخش کشاورزی و صنعت است. ازآنجایی‌که بخش کشاورزی مهم‌ترین بخش ایجادکننده سرمایه و کاهش‌دهنده هزینه‌های ارزی (به‌خصوص برای کشورهایی که صادرکننده محصولات خام کشاورزی هستند) است، می‌توان به صراحت گفت صنایع تبدیلی تضمین خرید و حذف نوسانات فصلی، جلوگیری از ضایع شدن محصولات کشاورزی را در پی دارد. لازم به ذکر است با افزایش تعداد مراحل فرآوری یک محصول خام و ترکیب آن با محصولات دیگر ارزش بیش‌تری را از یک محصول ایجاد می‌نماید. تفاوت‌های مالکیتی، تکنولوژیکی و ظرفیتی، پراکندگی آ‌ن‌ها در شهر و روستا، اتخاذ سیاست‌های متفاوت قیمت‌گذاری برای محصولات آن‌ها که آثار متفاوتی روی هر یک می‌گذارد و تعداد وزارتخانه‌های سیاست‌گذار باعث می‌شود که نه تنها رشد و توسعه این صنایع روند مناسبی به دیگر گروه‌های صنعتی نداشته باشد بلکه از دیدگاه کلان نیز شناخت کاملی از آن‌ها وجود نداشته باشد.
جایگاه صنایع تبدیلی و تکمیلی بخش کشاورزی در اقتصاد ملی عبارت است از:
1.  کمک به دستیابی به امنیت غذایی.
2.  کمک به کاهش ضایعات محصولات کشاورزی.
3.  افزایش ارزش افزوده محصولات کشاورزی.
4.  افزایش بهره‌وری بخش کشاورزی.
5.  استفاده بهینه از منابع و امکانات موجود.
6.  کمک به توسعه پایدار بخش کشاورزی و دستیابی به امنیت غذایی از طریق فرآوری و نگهداری محصولات کشاورزی.
7.  ایجاد اشتغال پایدار.
8.  کمک به افزایش صادرات غیرنفتی.
9.  تسهیل در دسترسی به توسعه پایدار روستاها.
10.  بالا بودن سهم سرمایه‌گذاری بخش خصوصی.
لذا ضرورت دارد با به‌کارگیری ظرفیت‌های خالی صنایع مذکور، نوسازی و بازسازی ماشین‌آلات و تجهیزات کارخانه‌ها، بهبود کیفیت و ارتقا استاندارد محصولات فرآوری شده، تقویت سیستم‌های اطلاع‌رسانی به سرمایه‌گذاران و صادرکنندگان و... موجبات شکوفایی و رشد این صنعت در کشور فراهم گردد.

کاربر گرامی،مطلب،موضوع ویا نهاده ی مورد نظر خود را از دسترسی های زیر جستجو نمایید.