مهندسی در فضای سبز
گسترش فضای سبز و چشم‌اندازهای طبیعی گیاهان زینتی یکی از مهم‌ترین نیازهای اجتاب ناپذیر زندگی شهری امروز هستند. موقعيت و پتانسيل کشور به‌واسطه فضاي سبز بزرگ و متنوع ایجاب می‌کند با توجه به نیازها و مشکلات احتمالی که ممکن است به این موقعیت لطمه‌ای وارد کند پروژه‌هایی تعریف شود تا نه تنها گامی مثبت در راستای اعتلای فضای سبز شهری برداشته شود که از هرگونه آسیب نیز جلوگیری شود.
مدیران فضای سبز بایستی فعالیت‌های سالانه خود را به دو بخش (احداث و نگهداری) تقسیم کرده و با برنامه‌ریزی و زمان‌بندی معقولانه زمان لازم را برای هرکدام بسته به شرایط به دور از هرگونه فی‌البداهه کاری تنظیم نمایند. اصولا مراحل آماده‌سازی بسترهای کاشت، اجرای طرح‌ها، زمان کاشت و ... دقیقا با در نظر گرفتن آیتم زمان و پس از سپری شدن خطر سرما و یخبندان (در پاییز و زمستان) امکان‌پذیر می‌باشد؛ و بسیاری از امور نگهداری در فصول بهار و تابستان به اوج خود می‌رسد. لذا تقدم و تاخر بی‌جهت در این امور بدون توجه به زمان موجبات افزایش هزینه‌ها و نگهداری نامناسب خواهد شد که قطعا و یقینا نتیجه کار بلافاصله با گذشت چند ماه نمودار خواهد بود. دستیابی به توسعه‌ی پایدار فضای سبز شهری، نیازمند اتخاذ سیاست‌های مدیریتی قوی در زمینه‌های فنی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی می‌باشد.
در اين زمينه فعالیت‌های اقتصادي زيادي از جمله توليد گياهان شهري صورت می‌گیرد، بايستي دقت شود گياهاني كه براي توسعه فضاي سبز در شهر می‌خواهیم از آن‌ها استفاده نماییم منطبق با شرايط ادافيكي و اكولوژيكي زندگي در شهر باشند و گياهان تولیدشده در مراكز روستایی مدتي در قرنطينه شهري نگهداري و سپس كاشته و مورد استفاده قرار گيرند. امروزه استفاده و کاشت گیاهان دارویی در فضای سبز توصیه می‌شود. این گیاهان نیاز آبی کمتری دارند و مقاومت بیش‌تری به تنش‌های آبی دارند، افزایش تنوع در گیاهان فضای سبز، جبران بخشی از هزینه‌ها با استفاده و برداشت گیاهان کاشته شده، تأمین اهداف آموزشی و تحقیقاتی، کنترل فرسایش و تلطیف هوا از دیگر مزایای کاشت این گیاهان می‌باشد.
نظارت بر آبیاری چمن‌ها و محوطه‌های فضای سبز و نگهداری و حفاظت از آن‌ها، نظارت بر چمن‌زنی و اصلاح حاشیه و چمن‌ها، سم‌پاشی و مبارزه با آفات و بیماری‌های گیاهی، کاشت گونه‌های مقاوم به بیماری‌ها و مقاوم به کم‌آبی، احداث شبکه‌های آبیاری تحت‌فشار (بارانی قطره‌ای) به دلیل صرفه‌جویی در آب، هرس درختان و فرم دادن درختچه‌های زینتی از جمله مواردی است که جهت نیل به توسعه پایدار فضای سبز مورد توجه قرار می‌گیرند...
به‌طورکلی مواردی که به ما در مدیریت یکپارچه شهری در جهت توسعه پایدار فضای سبز شهری کمک می‌کنند عبارت‌اند از:
- هماهنگی و همکاری بین تمامی سازمان‌هایی که در مدیریت شهر نقش دارند.
- مطالعه تجربه سایر شهرها در توسعه فضاهای سبز
-  ایجاد واحد تحقیق و پژوهش در درون سازمان مسئول فضای سبز شهری
- برنامه‌ریزی کاربری زمین یکی از ابزارهای مدیریت شهری برای برنامه‌ریزی شهری درباره طرح‌های توسعه‌ای برنامه‌ریزی کاربری زمین است
-  جلب سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و فراهم کردن امکانات و ابزارهای تشویقی
- هماهنگی میان سطوح مدیریت شهری، منطقه‌ای و ملی و همکاری فرا بخشی میان نهادها
- مشارکت شهروندان در توسعه فضای سبز
-  توسعه و ترویج فضاهای سبز خصوصی و نیمه‌خصوصی
- برگزاری دوره‌های آموزشی برای مدیران سازمان‌ها و شرکت‌ها، مردم و مسئولین مرتبط با فضای سبز شهری
- تعامل با مراکز تحقیقات کشاورزی
-  طراحی و به‌کارگیری استانداردهای بومی
- ایجاد بخش‌هایی در برخی سازمان‌ها برای رسیدگی به مسائل مربوط به طرح‌های توسعه فضای سبز
- توسعه زیرساخت‌های مناسب برای بالا بردن کیفیت فضای سبز شهری به‌طوری‌که افزایش کیفیت مقطعی نبوده و به صورت پایدار پیاده‌سازی شود: مانند سیستم روشنایی مطلوب و پایدار، سیستم آبیاری مناسب و ...


کاربر گرامی،مطلب،موضوع ویا نهاده ی مورد نظر خود را از دسترسی های زیر جستجو نمایید.